Ciężar udowodnienia istnienia wymienionych przesłanek uzasadniających zaskarżenie uchwał spoczywa, stosownie do cytowanego przepisu, na stronie powodowej, która winna wskazać okoliczności leżące u podstaw wniesionego powództwa.
Nie jest więc rzeczą sądu doszukiwanie się przyczyn, dla których uchwała nie jest zgodna z przepisami prawa lub narusza w jakikolwiek sposób interesy właściciela lokalu, który ją zaskarżył.
Powódka utrzymywała, że zebranie właścicieli nie zostało zwołane przez osoby uprawnione i domagała się ustalenia tego faktu przez sąd, co w konsekwencji - w przypadku zasadności twierdzeń w tym zakresie prowadziłoby do niezgodności uchwał na nim podjętych z przepisami prawa.
Sąd Okręgowy zbadał powyższy zarzut i nie stwierdził nieprawidłowości odnośnie zwołania zebrania Wspólnoty Mieszkaniowej na dzień 29 czerwca 2012 r., tym samym uchwały, które zapadły zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy o własności lokali podjęte zostały skutecznie, zaś powódka nie wykazała przyczyn, dla których uchwały te należałoby uznać za naruszające zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub by naruszały jej interesy.
Również apelacja, która skupia się wyłącznie na zarzutach naruszenia przepisów postępowania cywilnego nie zawiera zarzutu naruszenia prawa materialnego, z powołaniem się na konkretne przepisy.
Odnosząc się kolejno do tych zarzutów Sąd Apelacyjny stwierdza, że są bezzasadne z następujących przyczyn:
- Sąd Okręgowy w sentencji wyroku orzekł o oddaleniu powództwa i stosownie odnośnie kosztów zatem nie jest zrozumiałe na czym miałyby polegać wady sentencji wyroku, zaś dla oznaczenia przedmiotu sporu wystarczające było określenie "o ustalenie nieważności zebrania właścicieli lokali, stwierdzenie nieważności ewentualnie, uchylenie uchwał właścicieli lokali" (zarzut naruszenia art. 325 k.p.c.)
- oceniając materiał dowodowy Sąd Okręgowy powołał się na konkretne dokumenty, których analizy dokonał, wskazując numery kart akt sprawy (zarzut naruszenia art. 328 1 2 w zw. z art. 233 § 1 k.p.c.)
- pełnomocnik procesowy radca prawny D. S. legitymowała się pełnomocnictwem udzielonym przez członków zarządu, fakt zaś, że mogła kiedykolwiek reprezentować MZB Sp. z o.o. czy inne jednostki nie ma znaczenia, skoro nie występują one w niniejszej sprawie i interesy pozwanej i MZB Sp. z o.o. nie są sprzeczne
- powódka miała prawo wypowiadać się swobodnie przez Sądem pod warunkiem, że jej wypowiedzi związane były z meritum sprawy - co jak wynika z treści pism procesowych nie miało miejsca
- wysokość wynagrodzenia dla pełnomocnika pozwanej należała do oceny sądu orzekającego, a że nie przekracza sześciokrotności stawki minimalnej brak podstaw do jego zmiany (§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynność radców prawnych oraz ponowszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy sadowej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.)
- dołączone do akt kserokopie dokumentów poświadczone zostały za zgodność z oryginałem przez członka zarządu W. K., zatem brak podstaw do ich kwestionowania przez powódkę tylko dla zasady, bez wskazania przyczyn, dla których miałyby być niewiarygodne.


Free homepage created with Beep.com website builder
 
The responsible person for the content of this web site is solely
the webmaster of this website, approachable via this form!